آیا این موضوع توی بیزینس امکان پذیره؟
پیراها یک قبیله ی کوچک 400 نفری تو جنگل های آمازونه. این قبیله هیچ واژه ای برای ایده های انتزاعی ندارن و اونا در مورد چیزهایی که به صورت مستقیم تجربه می کنند، حرف می زنن.
اشتباه نکنید! اونا احمق نیستند، بلکه روش متفاوتی برای درک دنیای اطرافشون دارن.
پروفسور دنیل اورت (Daniel Everett) به مدت سی سال فرهنگ پیراها رو بررسی کرده و به شدت و عمیقاً به فرهنگ اونا احترام می گذاره.
یه چیز غیرعادی که در مورد پیراها وجود داره اینه که اونا کلماتی در خصوص زمان ندارن اونا هیچ واژه ای درخصوص فردا، آینده گذشته و دیروز ندارن. در مورد اتفاقات گذشته حرف نمی زنن.
تجربه اونها از دنیا تقریباً به طور کامل مربوط به زمان حاله
یه چیز غیرعادی دیگه که وجود داره در مورد فرهنگ اونا اینه که اونا در مورد اعداد هم حرف نمی زنن. اونها شمارش نمی کنن، چقدر غذا دارن، چند نفر توی قبیله شون زندگی می کنن، البته به این معنی نیستش که اونا ارتباطات عمیقی با اطرافیانشون ندارن. بلکه اونا به این موضوعات از منظر اعداد نگاه نمی کنن.
تصور دنیا بدون اعداد، و آمار و اطلاعات و زمان تقریبا بی معنیه و غیرقابل باور، اما پروفسور دنیل اورت این بخش از فرهنگ اونا رو ستایش می کنه. اون معتقده که فرهنگ پیراها دارای یک دستور زبان شادیه. شاید به همین خاطره که اونا هیچ نگرانی در مورد آینده ندارن. بسیاری از مدرسین معنوی هم به این موضوع اشاره می کنن که راهی به سوی داشتن زندگی شاد و خوشبخت هستش.
اما اگر توی بیزینس به این موضوعات نگاه بکنیم، موضوع کمی چالش برانگیز میشه!
آیا میتونیم آمار و اطلاعات رو از کسب و کار حذف بکنیم و کسب و کارمون رو بتونیم مدیریت بکنیم؟
آیا زندگی در زمان حال، موضوعاتی مثل آینده نگری در کسب و کار، مدیریت زمان، مدیریت بر مبنای دادهها و اطلاعات و آمار رو زیر سوال نمی بره؟
اگر به عنوان صاحب کسب و کار بایستی این موضوعات را رعایت بکنی، تناقض بین این دوتا رو چه جوری حل می کنی و چه جوری بین این موضوعات تعادل برقرار میکنی؟
چه تجربهای از این موضوعات توی کسب و کارت داشتی؟ چطوری و از طریق چه راهکارهایی تونستی کمک بکنی که کارکنانت هم در لحظه ی حال باشن و هم بقیه ی موضوعات کسب و کارت رو به صورت متوازن و متعادل مدیریت بکنی؟
تجارب ارزشمندتون رو با ما به اشتراک بگذارید و منتظر پست های جذاب بعدی باشید
توی کسب و کارت نیمکت های دوستی رو نصب کردی یا نه؟
نیمکت دوستی توسط دکتر دیکسون چیباندا روانپزشک دانشگاه زیمبابوه ابداع شد. توی زیمبابوه مردم به طور سنتی به جای رفتن به کلینیکهای سلامت روان به دنبال جن گیری بودن اما دکتر چیباندا متوجه شد علیرغم اینکه اینا از رفتن به کلینیک سلامت روان امتناع می ورزن ولی خیلی راحت روی نیمکت های پارک میشینن و مسائل و مشکلاتشون رو با یکی از افراد جامعه درمیون میگذارن و اون افراد معمولاً از زنان مسن تر جامعه ی خودشون هستن. جالب اینجاست طرح Friendship Bench یا نیمکت دوستی از سال ۲۰۱۹ توسط دولت زیمبابوه در چارچوب طرح ملی استراتژیک خدمات بهداشت روان در حال اجراست.
نتایج تحقیقاتی که روی این موضوع انجام شده بسیار چشمگیر بوده. بر اساس مطالعاتی که روی نیمکت دوستی انجام شده دو گروه مورد مطالعه قرار گرفتند گروه اول تجویز دارو و گروه دوم نیمکت دوستی. پس از ۶ ماه نتایج بسیار جالب بوده، گروه اولی که تجویز دارو داشتن ۵۰ درصدشون هنوز دارای علائم بودن ولی گروه دوم فقط ۱۳درصدشون علائم از خودشون نشون دادن.
نیمکت دوستی الان توی کانادا هم برای دانش آموزان در قالب طرح TFB یا The Friendship Bench از طریق کمپین Yellow is for Hello در حال اجراست.
این موضوع توی کسب و کار بسیار حائز اهمیته، چراکه شما برای شنیدن موثر دغدغهها و مشکلات همکاران خودتون بایستی یک فضای گفتمان ایجاد بکنید، فضای گفتمانی که همکاراتون بدون دغدغه و با امنیت کامل بتونن دغدغهها و مشکلاتشون رو با شما درمیون بگذارن. استفاده از تکنیکهای اکتیو لیستنینگ خیلی میتونه کمک بکنه که شما این فضای گفتمان رو ایجاد بکنید.
توی کامنت ها برام بنویسید از چه راهکارهایی استفاده کردید برای اینکه فضای گفتمان موثر و شنیدن موثر رو توی کسب و کارت ایجاد بکنی؟
این پست رو با دوستاتون به اشتراک بگذارید و نظرهای ارزشمندتون رو با ما به اشتراک بگذارید.
No comment